Living

Ad Medicum.

by Thomas Randolph 1605–1635

Living

HEu, quae me Cholchis, magico quae Thessala cantu
Sic cruciat miserū, & tantis coquit ilia flammis?
Aut quae cer a meas torret liquefact a medullas?
Mitius in Lybiam Phaebijubar antra leonis
Ingressum furit, & Vulcania mitiùs Aetna
Saeviit, ardentes cineres, multam que favillam
In Calabros iaculata sinus: Heu, quis mihi vestes
Induit Herculeas? nam sentio virus, & omnes
Ebullire meas Nessaeo sanguine venas!
Mille licet pas…as fibrâ crescente volucres,
Felicem Titium, multo quem frigore stringit
Caucasus! O liceat mihi tecum monte sub illo
Aeternum tractare gelu, glacie que perenni
Demulcere animum, nivibus que extinguere flammas!
Aut tecum sitiam, gelidis modò detur in undis
Stare, tuis que meum lymphis solarier aestum,
Tantale; nam que uror miserè miser, aestuat intùs
Indomitus, totos que ignis depascitur artus.
Dum gliscit calor, & saevo coquit igne cruorem,
Intumet extemplò cutis, exurgit que tumescens
Purpureâ maculâ, & multo distincta rubore;
Non alitèr quàm de caelo cum decidit imber,
Plurima (vidi etenim) medio natat aequore bulla;
Aut quale in nostris (saepe est videre) culinis
Cum primum verubus stridet caro: Belides in me,
In me per petuam diffundite, Belides, urnam.
Gens est, humanos, quae dicitur, impia, carnes
Condere visceribus; me, me, petat, & voret ore
Iam tostum iecur: heu, fervent mea & omnia membra
Apta Thyestaeis vivunt convivia mensis.
At cum flamma satis totos bacchata per artus
Len ius ardescens deferbuit, illicò turgens
Descendit cutis, & paulò nunc mitius uror.
Tandem omnis calor expirat, videor que repentè
Taygeti montis, gelidive in vallibus Haemi
Ramorum densâ requiescere tectus in umbra;
Et tandèm revocata suas redit, improba, vires,
Flamma, premit que iterum, solitis que caloribus urit▪
Tunc mihi scintillant oculi; tremulum que videntes
Imbelli spectant acie, binaomnia, bina
Conspicor, & binis exurgit mensa lucernis;
Tum videor Stygiis undis, ipso que Acharonte
Immergi, videor flagranti claudier aere,
In que Perillaeo mugire incendia Tauro.
Sum meus ipse Rogus: quae tantas pabula possunt,
Quo valeam tantas nutrire bitumine flammas?
Si qua est herbarum virtus (quae maxima certeest)
Extinguas plusquam Phaebeos, (Phaebe) calores:
Extinguas, precor, & cocto mihi redde salutem,
Vt semel annosum reparaverat Aesona Colchis:
Vt que Aries iuvenem rediit grandaevus in Agnum.

MLA

Randolph, Thomas. “Ad Medicum.” Poetry Codex, poetrycodex.com/poem/randolph/52/.

Chicago

Randolph, Thomas. “Ad Medicum.” Poetry Codex. https://poetrycodex.com/poem/randolph/52/.

Read this poem with the Codex →

More by Thomas Randolph