Beowulf (Old English) · c. 8th–11th century
Lines 386–512
Beo ðu on ofeste, hat in gan
seon sibbegedriht samod ætgædere;
gesaga him eac wordum þæt hie sint wilcuman
Deniga leodum."
word inne abead:
"Eow het secgan sigedrihten min,
aldor Eastdena, þæt he eower æþelu can,
ond ge him syndon ofer sæwylmas
heardhicgende hider wilcuman.
Nu ge moton gangan in eowrum guðgeatawum
under heregriman Hroðgar geseon;
lætað hildebord her onbidan,
wudu, wælsceaftas, worda geþinges."
Aras þa se rica, ymb hine rinc manig,
þryðlic þegna heap; sume þær bidon,
heaðoreaf heoldon, swa him se hearda bebead.
Snyredon ætsomne, þa secg wisode,
under Heorotes hrof
heard under helme, þæt he on heoðe gestod.
Beowulf maðelode (on him byrne scan,
searonet seowed smiþes orþancum):
"Wæs þu, Hroðgar, hal! Ic eom Higelaces
mæg ond magoðegn; hæbbe ic mærða fela
ongunnen on geogoþe. Me wearð Grendles þing
on minre eþeltyrf undyrne cuð;
secgað sæliðend þæt þæs sele stande,
reced selesta, rinca gehwylcum
idel ond unnyt, siððan æfenleoht
under heofenes hador beholen weorþeð.
þa me þæt gelærdon leode mine
þa selestan, snotere ceorlas,
þeoden Hroðgar, þæt ic þe sohte,
forþan hie mægenes cræft minne cuþon,
selfe ofersawon, ða ic of searwum cwom,
fah from feondum, þær ic fife geband,
yðde eotena cyn ond on yðum slog
niceras nihtes, nearoþearfe dreah,
wræc Wedera nið (wean ahsodon),
forgrand gramum, ond nu wið Grendel sceal,
wið þam aglæcan, ana gehegan
ðing wið þyrse. Ic þe nu ða,
brego Beorhtdena, biddan wille,
eodor Scyldinga, anre bene,
þæt ðu me ne forwyrne, wigendra hleo,
freowine folca, nu ic þus feorran com,
þæt ic mote ana ond minra eorla gedryht,
þes hearda heap, Heorot fælsian.
Hæbbe ic eac geahsod þæt se æglæca
for his wonhydum wæpna ne recceð.
Ic þæt þonne forhicge (swa me Higelac sie,
min mondrihten, modes bliðe),
þæt ic sweord bere oþðe sidne scyld,
geolorand to guþe, ac ic mid grape sceal
fon wið feonde ond ymb feorh sacan,
lað wið laþum; ðær gelyfan sceal
dryhtnes dome se þe hine deað nimeð.
Wen ic þæt he wille, gif he wealdan mot,
in þæm guðsele Geotena leode
etan unforhte, swa he oft dyde,
mægen Hreðmanna. Na þu minne þearft
hafalan hydan, ac he me habban wile
dreore fahne, gif mec deað nimeð.
Byreð blodig wæl, byrgean þenceð,
eteð angenga unmurnlice,
mearcað morhopu; no ðu ymb mines ne þearft
lices feorme leng sorgian.
Onsend Higelace, gif mec hild nime,
beaduscruda betst, þæt mine breost wereð,
hrægla selest; þæt is Hrædlan laf,
Welandes geweorc. Gæð a wyrd swa hio scel."
Hroðgar maþelode, helm Scyldinga:
"For gewyrhtum þu, wine min Beowulf,
ond for arstafum usic sohtest.
Gesloh þin fæder fæhðe mæste;
wearþ he Heaþolafe to handbonan
mid Wilfingum; ða hine Wedera cyn
for herebrogan habban ne mihte.
þanon he gesohte Suðdena folc
ofer yða gewealc, Arscyldinga.
ða ic furþum weold folce Deniga
ond on geogoðe heold ginne rice,
hordburh hæleþa; ða wæs Heregar dead,
min yldra mæg unlifigende,
bearn Healfdenes; se wæs betera ðonne ic.
Siððan þa fæhðe feo þingode;
sende ic Wylfingum ofer wæteres hrycg
ealde madmas; he me aþas swor.
Sorh is me to secganne on sefan minum
gumena ængum hwæt me Grendel hafað
hynðo on Heorote mid his heteþancum,
færniða gefremed. Is min fletwerod,
wigheap gewanod; hie wyrd forsweop
on Grendles gryre. God eaþe mæg
þone dolsceaðan dæda getwæfan.
Ful oft gebeotedon beore druncne
ofer ealowæge oretmecgas
þæt hie in beorsele bidan woldon
Grendles guþe mid gryrum ecga.
ðonne wæs þeos medoheal on morgentid,
drihtsele dreorfah, þonne dæg lixte,
eal bencþelu blode bestymed,
heall heorudreore; ahte ic holdra þy læs,
deorre duguðe, þe þa deað fornam.
Site nu to symle ond onsæl meoto,
sigehreð secgum, swa þin sefa hwette."
þa wæs Geatmæcgum geador ætsomne
on beorsele benc gerymed;
þær swiðferhþe sittan eodon,
þryðum dealle. þegn nytte beheold,
se þe on handa bær hroden ealowæge,
scencte scir wered. Scop hwilum sang
hador on Heorote. þær wæs hæleða dream,
duguð unlytel Dena ond Wedera.
Unferð maþelode, Ecglafes bearn,
þe æt fotum sæt frean Scyldinga,
onband beadurune (wæs him Beowulfes sið,
modges merefaran, micel æfþunca,
forþon þe he ne uþe þæt ænig oðer man
æfre mærða þon ma middangeardes
gehedde under heofenum þonne he sylfa):
"Eart þu se Beowulf, se þe wið Brecan wunne,
on sidne sæ ymb sund flite,
ðær git for wlence wada cunnedon
ond for dolgilpe on deop wæter
aldrum neþdon? Ne inc ænig mon,
ne leof ne lað, belean mihte
sorhfullne sið, þa git on sund reon.
Cite this text
MLA
Beowulf Poet. Beowulf (Old English), Lines 386–512. Poetry Codex, poetrycodex.com/work/beowulf-oe/3/.
Chicago
Beowulf Poet. Beowulf (Old English), Lines 386–512. Poetry Codex. https://poetrycodex.com/work/beowulf-oe/3/.