Lines 616–729

"Ge sind wilcuman! Gað in wuldres leoht
to heofona rice, þær ge habbað
a to aldre ece reste."
þonne stondað þa forworhtan, þa ðe firnedon;
beoð beofigende hwonne him bearn godes
deman wille þurh his dæda sped.
Wenað þæt heo moten to þære mæran byrig
up to englum swa oðre dydon,
ac him bið reordende
ece drihten, ofer ealle gecwæð:
"Astigað nu, awyrgde, in þæt witehus
ofostum miclum. Nu ic eow ne con."
Sona æfter þæm wordum werige gastas,
helle hæftas, hwyrftum scriþað
þusendmælum, and þider leaðað
in þæt sceaðena scræf, scufað to grunde
in þæt nearwe nið, and no seoððan
þæt hie up þonan æfre moton,
ah þær geþolian sceolon earmlic wite,
clom and carcern, and þone caldan grund
deopne adreogan and deofles spellunge,
hu hie him on edwit oft asettað
swarte suslbonan, stæleð feondas
fæhðe and firne, þær ðe hie freodrihten,
ecne anwaldan, oft forgeaton,
þone þe hie him to hihte habban sceoldon.
Uton, la, geþencan geond þas worulde,
þæt we hælende heran onginnen!
Georne þurh godes gife gemunan gastes bled,
hu eadige þær uppe sittað
selfe mid swegle, sunu hælendes!
þær is geat gylden gimmum gefrætewod,
wynnum bewunden, þæm þe in wuldres leoht
gongan moten to godes rice,
and ymb þa weallas wlitige scinað
engla gastas and eadige sawla,
þa ðe heonon ferað.
þær martiras meotode cwemað,
and herigað hehfæder halgum stefnum,
cyning in cestre. Cweþað ealle þus:
"þu eart hæleða helm and heofendema,
engla ordfruma, and eorðan tudor
up gelæddest to þissum eadigan ham."
Swa wuldres weard wordum herigað
þegnas ymb þeoden, þær is þrym micel,
sang æt selde, is sylf cyning,
ealra aldor, in ðære ecan gesceft.
þæt is se drihten, seðe deað for us
geþrowode, þeoden engla.
Swylce he fæste feowertig daga,
metod mancynnes, þurh his mildsa sped.
þa gewearð þone weregan, þe ær aworpen wæs
of heofonum þæt he in helle gedeaf,
þa costode cyning alwihta.
Brohte him to bearme brade stanas,
bæd him for hungre hlafas wyrcan--
"gif þu swa micle mihte hæbbe."
þa him andswarode ece drihten:
"Wendest þu, awyrgda, þæt awriten nære,
nymþe me ænne
ac geseted hafast, sigores agend,
lifigendum liht, lean butan ende,
on heofenrice, halige dreamas."
þa he mid hondum genom
atol þurh edwit, and on esle ahof,
herm bealowes gast, and on beorh astah,
asette on dune drihten hælend:
"Loca nu ful wide ofer londbuende.
Ic þe geselle on þines seolfes dom
folc and foldan. Foh hider to me
burh and breotone bold to gewealde,
rodora rices, gif þu seo riht cyning
engla and monna, swa ðu ær myntest."
þa him andswarode ece drihten:
"Gewit þu, awyrgda, in þæt witescræf,
Satanus seolf; þe is susl weotod
gearo togegnes, nalles godes rice.
Ah ic þe hate þurh þa hehstan miht
þæt ðu hellwarum hyht ne abeode,
ah þu him secgan miht sorga mæste,
þæt ðu gemettes meotod alwihta,
cyning moncynnes. Cer ðe on bæcling!
Wite þu eac, awyrgda, hu wid and sid
helheoðo dreorig, and mid hondum amet.
Grip wið þæs grundes; gang þonne swa
oððæt þu þone ymbhwyrft alne cunne,
and ærest amet ufan to grunde,
and hu sid seo se swarta eðm.
Wast þu þonne þe geornor þæt þu wið god wunne,
seoððan þu þonne hafast handum ametene
hu heh and deop hell inneweard seo,
grim græfhus. Gong ricene to,
ær twa seondon tida agongene,
þæt ðu merced hus ameten hæbbe."
þa þam werigan wearð wracu getenge.
Satan seolua ran and on susle gefeol,
earm æglece. Hwilum mid folmum mæt
wean and witu. Hwilum se wonna læg
læhte wið þes laþan. Hwilum he licgan geseah
hæftas in hylle. Hwilum hream astag,
ðonne he on þone atolan eagum gesawun.
Hæfdon gewunnon godes andsacan
blac bealowes gast, þæt he on botme stod.
þa him þuhte þæt þanon wære
to helleduru hund þusenda
mila gemearcodes, swa hine se mihtiga het
þæt þurh sinne cræft susle amæte.
ða he gemunde þæt he on grunde stod.
Locade leas wiht geond þæt laðe scræf,
atol mid egum, oððæt egsan gryre
deofla mænego þonne up astag.
Wordum in witum ongunnon þa werigan gastas
reordian and cweðan:
"La, þus beo nu on yfele! Noldæs ær teala!"