Guthlac A, lines 250–370

Ic me anum her eaðe getimbre
hus ond hleonað; me on heofonum sind
lare gelonge. Mec þæs lyt tweoþ
þæt me engel to ealle gelædeð
spowende sped spreca ond dæda.
Gewitað nu, awyrgde, werigmode,
from þissum earde þe ge her on stondað,
fleoð on feorweg. Ic me frið wille
æt gode gegyrnan; ne sceal min gæst mid eow
gedwolan dreogan, ac mec dryhtnes hond
mundað mid mægne. Her sceal min wesan
eorðlic eþel, nales eower leng."
ða wearð breahtm hæfen. Beorg ymbstodan
hwearfum wræcmæcgas. Woð up astag,
cearfulra cirm. Cleopedon monige,
feonda foresprecan, firenum gulpon:
"Oft we ofersegon bi sæm tweonum
þeoda þeawas, þræce modigra,
þara þe in gelimpe life weoldon.
No we oferhygdu anes monnes
geond middangeard maran fundon.
ðu þæt gehatest þæt ðu ham on us
gegan wille, ðe eart godes yrming.
Bi hwon scealt þu lifgan, þeah þu lond age?
Ne þec mon hider mose fedeð;
beoð þe hungor ond þurst hearde gewinnan,
gif þu gewitest swa wilde deor
ana from eþele. Nis þæt onginn wiht!
Geswic þisses setles! Ne mæg þec sellan ræd
mon gelæran þonne þeos mengu eall.
We þe beoð holde gif ðu us hyran wilt,
oþþe þec ungearo eft gesecað
maran mægne, þæt þe mon ne þearf
hondum hrinan, ne þin hra feallan
wæpna wundum. We þas wic magun
fotum afyllan; folc in ðriceð
meara þreatum ond monfarum.
Beoð þa gebolgne, þa þec breodwiað,
tredað þec ond tergað, ond hyra torn wrecað,
toberað þec blodgum lastum; gif þu ure bidan þencest,
we þec niþa genægað. Ongin þe generes wilnian,
far þær ðu freonda wene, gif ðu þines feores recce."
Gearo wæs Guðlac, hine god fremede
on ondsware ond on elne strong.
Ne wond he for worde, ac his wiþerbreocum
sorge gesægde, cuðe him soð genog:
"Wid is þes westen, wræcsetla fela,
eardas onhæle earmra gæsta.
Sindon wærlogan þe þa wic bugað.
þeah ge þa ealle ut abanne,
ond eow eac gewyrce widor sæce,
ge her ateoð in þa tornwræce
sigeleasne sið. No ic eow sweord ongean
mid gebolgne hond oðberan þence,
worulde wæpen, ne sceal þes wong gode
þurh blodgyte gebuen weorðan,
ac ic minum Criste cweman þence
leofran lace. Nu ic þis lond gestag,
fela ge me earda þurh idel word
aboden habbað. Nis min breostsefa
forht ne fæge, ac me friðe healdeð
ofer monna cyn se þe mægna gehwæs
weorcum wealdeð. Nis me wiht æt eow
leofes gelong, ne ge me laþes wiht
gedon motun. Ic eom dryhtnes þeow,
he mec þurh engel oft afrefreð.
Forðon mec longeþas lyt gegretað,
sorge sealdun, nu mec sawelcund
hyrde bihealdeð. Is min hyht mid god,
ne ic me eorðwelan owiht sinne,
ne me mid mode micles gyrne,
ac me dogra gehwam dryhten sendeð
þurh monnes hond mine þearfe."
Swa modgade, se wið mongum stod,
awreðed weorðlice wuldres cempa
engla mægne. Gewat eal þonan
feonda mengu. Ne wæs se fyrst micel
þe hi Guðlace forgiefan þohtan.
He wæs on elne ond on eaðmedum,
bad on beorge, (wæs him botles neod),
forlet longeþas lænra dreama.
No he hine wið monna miltse gedælde,
ac gesynta bæd sawla gehwylcre,
þonne he to eorðan on þam anade
hleor onhylde. Him of heofonum wearð
onbryrded breostsefa bliðe gæste.
Oft eahtade, (wæs him engel neah),
hu þisse worulde wynna þorfte
mid his lichoman læsast brucan.
No him fore egsan earmra gæsta
treow getweode, ne he tid forsæt
þæs þe he for his dryhtne dreogan sceolde,
þæt hine æreste elne binoman
slæpa sluman oþþe sæne mod.
Swa sceal oretta a in his mode
gode compian, ond his gæst beran
oft on ondan þam þe eahtan wile
sawla gehwylcre þær he gesælan mæg.
Symle hy Guðlac in godes willan
fromne fundon, þonne flygereowe
þurh nihta genipu neosan cwoman,
þa þe onhæle eardas weredon,
hwæþre him þæs wonges wyn sweðrade;
woldun þæt him to mode fore monlufan
sorg gesohte, þæt he siþ tuge
eft to eþle. Ne wæs þæt ongin swylc,
ðonne hine engel on þam anade
geornast grette ond him giefe sealde,
þæt hine ne meahte meotudes willan
longað gelettan, ac he on þæs lareowes
wære gewunade. Oft worde bicwæð:
"Huru, þæs bihofað, se ðe him halig gæst
wisað on willan ond his weorc trymað,
laþað hine liþum wordum, gehateð him lifes reste,
þæt he þæs latteowes larum hyre,
ne lete him ealdfeond eft oncyrran
mod from his meotude. Hu sceal min cuman
gæst to geoce, nemne ic gode sylle
hyrsumne hige, þæt him heortan geþonc
...... ær oþþe sið ende geweorðe,
þæt ge mec to wundre wegan motun.