Bir Mersiye

Bu perî-i melâhatın ya rab,
Ne kadar sernüvişti çirkinmiş?
On sekiz çaglarında handebeleb
Ölüvermek, demek bu mümkinmiş!...

Pür zekâ, şûh u şen, asîl ü melîh
Eser-i çîre-destî-i hakdı,
Sun'unun hakkı ey ilâh-ı semîh!..
Bu kadar mı muammer olmaktı?

Koşarız emr-i hakkı takdise
Hikmet-i emri anlasak, bilsek!..
Bâri toprak biraz güzellense
Böyle ezhâr-ı hüsnü bel'ederek.

Söndü hep âb ü tâb-ı hüsn ü teri,
Derdi kaldı o mihr-i gülbedenin;
Kızının uçtu taze handeleri,
Kaldı yalnız bükâsı validenin.