Tâyin-i Metâlib

İsterim kim kebûd u sâf semâ
Olsun âfâk-ı ihtisâsâtım;
O kebûdî içinde bî-pervâ
Cevelân eylesin hayâlâtım!

İsterim bir hududsuz deryâ
Olsun âlâmıma reşâşe-nisâr;
Etsin asûde mevcelerle bana
Âşıkâne hikâyeler îsâr.

İsterim bir hafîf bâd-ı sabâ
Ki getirsin bana sabâh, akşam
Yeni bir fikr, tâze bir hulyâ,
Tatlı bir vezn, bir güzîde makâm!

İsterim kuşların teraneleri
Gûş-ı cânımda ihtizâz etsin,
Onların şevk-i 'âşıkâneleri
Beni tav'en neşîdesâz etsin!

İsterim bir nihâl-i ber-terde
Semt-i re'simde ağlasın dâ'im;
Olayım jâlelerle perverde
Onun altında ben kalıp nâ'im!

İsterim bir de sâyelerle muhât
Bir beyaz âşiyâne-i ta'zîz
Ki derûnunda bâ-kemâl-i neşât
Rûhum etsin ümîdini tehzîz!

Bunların cümlesinden evvel ben
İsterim lakin eylemek ilkâ
Bir küçük katre eşk-i hecrimden
Dil-bî-rahmına senin cânâ!