Rîh-ı Âsıf

Âsmandan safir-i bâd-ı vezân
Ediyor guş-ı 'arza istila
Bütün âfâkı eyliyor imlâ,
Koparak yerden âh ü zâr-ı hâzân!

Oluyor her sehâbeden rîzân
Bir çekâçâk-ı dilhıraş-ı belâ!
Sanki aglar avâlim-i bâlâ,
Sanki yekser zemîn olur lerzân!

Ey olan cismi hüsne ârâyiş,
Sadr-ı sâfında rûh-ı nâlânım
Bulur ancak huzûr u âsâyiş!

O zamanlarda kim cihân inler
Kalbin üstünde kalb-i nâlânım
Darabân-ı muhabbetti dinler!