Ad Reginam.

ET verò jam tempus erat tibi, maxima Mater,
Dulcibus his oculis accelerare diem:
Tempus erat, ne qua tibi basia blanda vacarent;
Sarcina ne collo sit minùs apta tuo.
Scilicet ille tuus, timor & spes ille suorum,
Quo primumes felix pignore facta parens,
Ille ferox iras jam nunc meditatur & enses;
Iam patris magis est, jam magis ille suus.
Indolis O stimulos! Vix dum illi transiit infans;
Iamque sibi impatiens arripit ille virum.
Improbus ille suis adeò negat ire sub annis:
Iam nondum puer est, major & est puero,
Si quis in aulaeis pictas animatus in iras
Stat leo, quem docta cuspide lusit acus,
Hostis (io!) est; ne que enim ille alium dignabitur hostem;
Nempe decet tantus non minor ira manus.
Tunc hasta gravis adversum furit; hasta bacillum est:
Mox falsum vero vulnere pectus hiat.
Stat leo, ceu stupeat tali bene fixus ab hoste;
Ceu quid in his oculis vel timeat vel amet,
Tam torvum, tam dulce micane: nescire …atetur
Márs ne sub his oculis esset, an esset Amor.
Quippe illîc Mars est. sed qui bene possit amari;
Est & Amor certe, sed metuendus Amor:
Talis Amor, talis Mars est ibi cernere; qualis
Seu puer hic esset, sive vir ille deus.
Hic tibi jam scitus succedit in oscula fratris,
Res (ecce!) in lusus non operosa tuos.
Basia jam veniant tua quatacunque caterva;
Iam quocunque tuus murmure ludat amor.
En! Tibi materies tenera & tractabilis hic est:
Hic ad blanditias est tibi cera satis.
Salve infans, tot basiolis, molle argumentum,
Maternis labiis dulce negotiolum,
O salve! Nam te nato, puer aur…e, natus
Et Carolo & Mariae Tertius est oculus.