Living
Ölüme Yakın
Living
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hâli;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hâli.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;
— Akşamüstüne doğru, kış vakti —
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;
Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Ölürüz diye üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fâni dünyada
Kötülükten gayri?
Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.
Cite this poem
MLA
Kanık, Orhan Veli. “Ölüme Yakın.” Poetry Codex, poetrycodex.com/poem/orhan-veli/129/.
Chicago
Kanık, Orhan Veli. “Ölüme Yakın.” Poetry Codex. https://poetrycodex.com/poem/orhan-veli/129/.
Read this poem with the Codex →