← Christ I (Old English) · Contents

Christ I (Old English) · c. 9th century (poet unknown)

Lines 1–129

by Anonymous (Old English) c. 7th–11th century


cyninge.
ðu eart se weallstan þe ða wyrhtan iu
wiðwurpon to weorce. Wel þe geriseð
þæt þu heafod sie healle mærre,
ond gesomnige side weallas
fæste gefoge, flint unbræcne,
þæt geond eorðb... ...g eall eagna gesihþe
wundrien to worlde wuldres ealdor.
Gesweotula nu þurh searocræft þin sylfes weorc,
soðfæst, sigorbeorht, ond sona forlæt
weall wið wealle. Nu is þam weorce þearf
þæt se cræftga cume ond se cyning sylfa,
ond þonne gebete, nu gebrosnad is,
hus under hrofe. He þæt hra gescop,
leomo læmena; nu sceal liffrea
þone wergan heap wraþum ahreddan,
earme from egsan, swa he oft dyde.
Eala þu reccend ond þu riht cyning,
se þe locan healdeð, lif ontyneð,
eadga... upwegas, oþrum forwyrneð
wlitigan wilsiþes, gif his weorc ne deag.
Huru we for þearfe þas word sprecað,
ond m... ...giað þone þe mon gescop
þæt he ne ...ete... ...ceose weorðan
cearfulra þing, þe we in carcerne
sittað sorgende, sunnan wenað,
hwonne us liffrea leoht ontyne,
weorðe ussum mode to mundboran,
ond þæt tydre gewitt tire bewinde,
gedo usic þæs wyrðe, þe he to wuldre forlet,
þa we heanlice hweorfan sceoldan
to þis enge lond, eðle bescyrede.
Forþon secgan mæg, se ðe soð spriceð,
þæt he ahredde, þa forhwyrfed wæs,
frumcyn fira. Wæs seo fæmne geong,
mægð manes leas, þe he him to meder geceas;
þæt wæs geworden butan weres frigum,
þæt þurh bearnes gebyrd bryd eacen wearð.
Nænig efenlic þam, ær ne siþþan,
in worlde gewearð wifes gearnung;
þæt degol wæs, dryhtnes geryne.
Eal giofu gæstlic grundsceat geondspreot;
þær wisna fela wearð inlihted
lare longsume þurh lifes fruman
þe ær under hoðman biholen lægon,
witgena woðsong, þa se waldend cwom,
se þe reorda gehwæs ryne gemiclað
ðara þe geneahhe noman scyppendes
þurh horscne had hergan willað.
Eala sibbe gesihð, sancta Hierusalem,
cynestola cyst, Cristes burglond,
engla eþelstol, ond þa ane in þe
saule soðfæstra simle gerestað,
wuldrum hremge. Næfre wommes tacn
in þam eardgearde eawed weorþeð,
ac þe firina gehwylc feor abugeð,
wærgðo ond gewinnes. Bist to wuldre full
halgan hyhtes, swa þu gehaten eart.
Sioh nu sylfa þe geond þas sidan gesceaft,
swylce rodores hrof rume geondwlitan
ymb healfa gehwone, hu þec heofones cyning
siðe geseceð, ond sylf cymeð,
nimeð eard in þe, swa hit ær gefyrn
witgan wisfæste wordum sægdon,
cyðdon Cristes gebyrd, cwædon þe to frofre,
burga betlicast. Nu is þæt bearn cymen,
awæcned to wyrpe weorcum Ebrea,
bringeð blisse þe, benda onlyseð
niþum genedde. Nearoþearfe conn,
hu se earma sceal are gebidan.
Eala wifa wynn geond wuldres þrym,
fæmne freolicast ofer ealne foldan sceat
þæs þe æfre sundbuend secgan hyrdon,
arece us þæt geryne þæt þe of roderum cwom,
hu þu eacnunge æfre onfenge
bearnes þurh gebyrde, ond þone gebedscipe
æfter monwisan mod ne cuðes.
Ne we soðlice swylc ne gefrugnan
in ærdagum æfre gelimpan,
þæt ðu in sundurgiefe swylce befenge,
ne we þære wyrde wenan þurfon
toweard in tide. Huru treow in þe
weorðlicu wunade, nu þu wuldres þrym
bosme gebære, ond no gebrosnad wearð
mægðhad se micla. Swa eal manna bearn
sorgum sawað, swa eft ripað,
cennað to cwealme. Cwæð sio eadge mæg
symle sigores full, sancta Maria:
"Hwæt is þeos wundrung þe ge wafiað,
ond geomrende gehþum mænað,
sunu Solimæ somod his dohtor?
Fricgað þurh fyrwet hu ic fæmnan had,
mund minne geheold, ond eac modor gewearð
mære meotudes suna. Forþan þæt monnum nis
cuð geryne, ac Crist onwrah
in Dauides dyrre mægan
þæt is Euan scyld eal forpynded,
wærgða aworpen, ond gewuldrad is
se heanra had. Hyht is onfangen
þæt nu bletsung mot bæm gemæne,
werum ond wifum, a to worulde forð
in þam uplican engla dreame
mid soðfæder symle wunian."
Eala earendel, engla beorhtast,
ofer middangeard monnum sended,
ond soðfæsta sunnan leoma,
torht ofer tunglas, þu tida gehwane
of sylfum þe symle inlihtes!
Swa þu, god of gode gearo acenned,
sunu soþan fæder, swegles in wuldre
butan anginne æfre wære,
swa þec nu for þearfum þin agen geweorc
bideð þurh byldo, þæt þu þa beorhtan us
sunnan onsende, ond þe sylf cyme
þæt ðu inleohte þa þe longe ær,
þrosme beþeahte ond in þeostrum her,
sæton sinneahtes; synnum bifealdne
deorc deaþes sceadu dreogan sceoldan.
Nu we hyhtfulle hælo gelyfað
þurh þæt word godes weorodum brungen,
þe on frymðe wæs fæder ælmihtigum
efenece mid god, ond nu eft gewearð
flæsc firena leas, þæt seo fæmne gebær
geomrum to geoce. God wæs mid us
gesewen butan synnum; somod eardedon
mihtig meotudes bearn ond se monnes sunu
geþwære on þeode. We þæs þonc magon
secgan sigedryhtne symle bi gewyrhtum,
þæs þe he hine sylfne us sendan wolde.

MLA

Anonymous (Old English). Christ I (Old English), Lines 1–129. Poetry Codex, poetrycodex.com/work/christ-1-advent-oe/0/.

Chicago

Anonymous (Old English). Christ I (Old English), Lines 1–129. Poetry Codex. https://poetrycodex.com/work/christ-1-advent-oe/0/.

Read this with the Codex →