← Christ I (Old English) · Contents

Christ I (Old English) · c. 9th century (poet unknown)

Lines 130–255

by Anonymous (Old English) c. 7th–11th century


Eala gæsta god, hu þu gleawlice
mid noman ryhte nemned wære
Emmanuhel, swa hit engel gecwæð
ærest on Ebresc! þæt is eft gereht,
rume bi gerynum: "Nu is rodera weard,
god sylfa mid us." Swa þæt gomele gefyrn
ealra cyninga cyning ond þone clænan eac
sacerd soðlice sægdon toweard,
swa se mæra iu, Melchisedech,
gleaw in gæste godþrym onwrah
eces alwaldan. Se wæs æ bringend,
lara lædend, þam longe his
hyhtan hidercyme, swa him gehaten wæs,
þætte sunu meotudes sylfa wolde
gefælsian foldan mægðe,
swylce grundas eac gæstes mægne
siþe gesecan. Nu hie softe þæs
bidon in bendum hwonne bearn godes
cwome to cearigum. Forþon cwædon swa,
suslum geslæhte: "Nu þu sylfa cum,
heofones heahcyning. Bring us hælolif,
werigum witeþeowum, wope forcymenum,
bitrum brynetearum. Is seo bot gelong
eal æt þe anum ...... oferþearfum.
Hæftas hygegeomre hider ...es;
ne læt þe behindan, þonne þu heonan cyrre,
mænigo þus micle, ac þu miltse on us
gecyð cynelice, Crist nergende,
wuldres æþeling, ne læt awyrgde ofer us
onwald agan. Læf us ecne gefean
wuldres þines, þæt þec weorðien,
weoroda wuldorcyning, þa þu geworhtes ær
hondum þinum. þu in heannissum
wunast wideferh mid waldend fæder."
"Eala Ioseph min, Iacobes bearn,
mæg Dauides, mæran cyninges,
nu þu freode scealt fæste gedælan,
alætan lufan mine!" "Ic lungre eam
deope gedrefed, dome bereafod,
forðon ic worn for þe worde hæbbe
sidra sorga ond sarcwida,
hearmes gehyred, ond me hosp sprecað,
tornworda fela. Ic tearas sceal
geotan geomormod. God eaþe mæg
gehælan hygesorge heortan minre,
afrefran feasceaftne. Eala fæmne geong,
mægð Maria!" Hwæt bemurnest ðu,
cleopast cearigende? Ne ic culpan in þe,
incan ænigne, æfre onfunde,
womma geworhtra, ond þu þa word spricest
swa þu sylfa sie synna gehwylcre
firena gefylled." Ic to fela hæbbe
þæs byrdscypes bealwa onfongen!
Hu mæg ic ladigan laþan spræce,
oþþe ondsware ænige findan
wraþum towiþere? Is þæt wide cuð
þæt ic of þam torhtan temple dryhtnes
onfeng freolice fæmnan clæne,
womma lease, ond nu gehwyrfed is
þurh nathwylces. Me nawþer deag,
secge ne swige. Gif ic soð sprece,
þonne sceal Dauides dohtor sweltan,
stanum astyrfed. Gen strengre is
þæt ic morþor hele; scyle manswara,
laþ leoda gehwam lifgan siþþan,
fracoð in folcum." þa seo fæmne onwrah
ryhtgeryno, ond þus reordade:
"Soð ic secge þurh sunu meotudes,
gæsta geocend, þæt ic gen ne conn
þurh gemæcscipe monnes ower,
ænges on eorðan, ac me eaden wearð,
geongre in geardum, þæt me Gabrihel,
heofones heagengel, hælo gebodade.
Sægde soðlice þæt me swegles gæst
leoman onlyhte, sceolde ic lifes þrym
geberan, beorhtne sunu, bearn eacen godes,
torhtes tirfruman. Nu ic his tempel eam
gefremed butan facne, in me frofre gæst
geeardode. Nu þu ealle forlæt
sare sorgceare. Saga ecne þonc
mærum meotodes sunu þæt ic his modor gewearð,
fæmne forð seþeah, ond þu fæder cweden
woruldcund bi wene; sceolde witedom
in him sylfum beon soðe gefylled."
Eala þu soða ond þu sibsuma
ealra cyninga cyning, Crist ælmihtig,
hu þu ær wære eallum geworden
worulde þrymmum mid þinne wuldorfæder
cild acenned þurh his cræft ond meaht!
Nis ænig nu eorl under lyfte,
secg searoþoncol, to þæs swiðe gleaw
þe þæt asecgan mæge sundbuendum,
areccan mid ryhte, hu þe rodera weard
æt frymðe genom him to freobearne.
þæt wæs þara þinga þe her þeoda cynn
gefrugnen mid folcum æt fruman ærest
geworden under wolcnum, þæt witig god,
lifes ordfruma, leoht ond þystro
gedælde dryhtlice, ond him wæs domes geweald,
ond þa wisan abead weoroda ealdor:
"Nu sie geworden forþ a to widan feore
leoht, lixende gefea, lifgendra gehwam
þe in cneorissum cende weorðen."
Ond þa sona gelomp, þa hit swa sceolde,
leoma leohtade leoda mægþum,
torht mid tunglum, æfter þon tida bigong.
Sylfa sette þæt þu sunu wære
efeneardigende mid þinne engan frean
ærþon oht þisses æfre gewurde.
þu eart seo snyttro þe þas sidan gesceaft
mid þi waldende worhtes ealle.
Forþon nis ænig þæs horsc, ne þæs hygecræftig,
þe þin fromcyn mæge fira bearnum
sweotule geseþan. Cum, nu, sigores weard,
meotod moncynnes, ond þine miltse her
arfæst ywe! Us is eallum neod
þæt we þin medrencynn motan cunnan,
ryhtgeryno, nu we areccan ne mægon
þæt fædrencynn fier owihte.
þu þisne middangeard milde geblissa
þurh ðinne hercyme, hælende Crist,
ond þa gyldnan geatu, þe in geardagum
ful longe ær bilocen stodan,
heofona heahfrea, hat ontynan,
ond usic þonne gesece þurh þin sylfes gong
eaðmod to eorþan. Us is þinra arna þearf!

MLA

Anonymous (Old English). Christ I (Old English), Lines 130–255. Poetry Codex, poetrycodex.com/work/christ-1-advent-oe/1/.

Chicago

Anonymous (Old English). Christ I (Old English), Lines 130–255. Poetry Codex. https://poetrycodex.com/work/christ-1-advent-oe/1/.

Read this with the Codex →