Psalm 52

On his heortan cwæð unhydig sum,
ungleawlice, þætte god nære;
heo onsceoniendlice syndon gewordene
and heora willan wraðe besmitene.
Næs þa goddoend se þe god wiste,
ne an furðum ealra wære.
þa of heofenum beseah halig drihten
ofer manna bearn, hwæðer his mihta ða
andgyt ænig ealra hæfde,
oððe god wolde georne secan.
Ealle heo on ane idelnesse
symle besegan; þa wæs soð nan mann
þe god wolde georne wyrcan;
ne an furþum ealra wære.
Ac ge þæs ealle ne magon andgyt habban
þe unrihtes elne wyrceað
and min folc fretað swa fælne hlaf,
ne hio god wyllað georne ciegan;
þær hio forhtigað, frecnes egesan
æniges ne þurfon.
Forþam manna ban mihtig drihten
liste tosceadeð, þa him liciað;
beoð þa gehyrwede þe forhycggeað god.
Hwylc Israela ece hælu
syleð of Sione nymðe sylfa god,
þonne he his folc fægere alyseð
of hæftnyde, halig drihten?
þonne Iacob byð on glædum sælum
and Israelas ealle bliðe.