Firkatte

Sensiz ey iltizâm-ı firkat eden
Râh-ı ferdâyı boş bulur nazarım
Râh-ı âtîde kendi kendime ben
Nasıl eyyâm-ı ömrü karşılarım?

Pîş-i çeşmimde dâima lerzân.
Daima zıll-ı mübhemin kaçıyor;
Aramızdan güzâr eden her na
Yeni bir bu'd-ı iftirâk açıyor.

Bana zevk-i hayatı zehr ettin;
İntihar etti sanki kalbimde
Kaldı en genç emellerim mürde.

Dah ben derd-i ömr içinde iken
Nez u merg-i firâk ileg bana sen
İhtizâr ü memâtı ögrettin.