Sâir-Fi'l-Menâm

Girer a'mâk-ı leyle bi't-tereddüd;
Zalâm içer yürür hayrân ü lerzân
Gider dâim, gider üftân ü hîzân;
Eder gittikçe evc'âı teşeddüd.

Eder gittikçe mâ'niler taaddüd,
Olurken kendi mâni'den girîzân.
Dilinden hûn ile olmakta rîzân
Bütün eşyaya karşı bir teveddüd.

Nikâb-ı hâb ile puşîde çeşmi;
Nedir görmez dogan şebmi güneşmi;
Durur siyyân gözünde nûr u zulmet.

Ana sen rehber ol ey bâd-ı gülbîz;
Benim fikrimdir ol ma'lûl-i şebhîz
Ki dâim bulmak ister bir hakikat!