Nısfü'l-Leyl

Teşkîl eder siyeh-kede-i şebde bahr ü ber
Bir hûfte âile:
Emvâc-ı târını yatırır bahr-ı bîhaber
Esdâf-ı sâhile;
Daglardaki mazalle-i bûyâda âhüvan
Hülyâtırâz olur;
Bir nahl-i müstazilde şebâvîz-i nâtüvan
Rü'yanevâz olur;
Bir şâd hâb içinde keser ihtizâzını
Evtâr-ı şâhsâr;
Eyler küşâde arza şebistân-ı nâzını
Bir samt-ı hoşgüvâr,
Serper bu samtın üstüne bir çeşme-i nihân
Dürdâne-i sürûd!..
Peydâ olur leb-i siyeh-i şebde nâgehân
Bir lerze-i dürûd:
Guyâ bu ân-ı leylede bir ruh-ı derbeder
Bir ruh-ı muntafî
Çeşm-i siyâh-ı zulmete, hürmetle, vaz'eder
Bir bûse-i hâfî!