Rü'yâ-yı Yetîm

Zülfü ziyâlı, gözleri şebnemli bir melek
Sâkından yarı düşmüş olan gonca bir çiçek
Beş, altı yaşlarında güzel huylu bir çocuk
İsterdi bir üvey anadan süslü bir bebek!

Hiddetlenip ricâsına bir gün üvey ana
Bir sille vurdu: «al, -dedi- işte bebek sana!»
Pür lerze: «istemem! » diye haykırdı yavrucak;
Baygın, yıkılda hâke o tıfl-ı semenlîkâ!

Gûyâ o sayhayı işitip etti merhamet
Rü'yâ içinde validesi oldu rû-nümâ;
Baygın yetîme verdi şu sûretle tesliyet:

«Yavrum: senni gönülcügün isterdi bir bebek
«Gökten getirdi işte bu dem validen sana
«Hemşîre yüzlü valide şehperli bir melek! »