Târih-i Vefât: Sad hayf ü sad gam sad keder

Sad hayf ü sad gam sad keder
Kim yok vefâdan bir eser

Ahvâl-i dehre ser-te-ser
Bak çeşm-i ibretle biraz

İkbâli idbâra karîn
İdbârı saht ü kahr-gîn
Şâdîsi âlâma yakın
Âlâmı gayet can-güdâz

İdbâr u mihnet ber-taraf
Etmekte mânend-i hıref

Bin cevher-i cânı telef
Her dem sipihr-i kîne-bâz

Bu duhter-i pâk-i necîb
Pâşâya hayfâ çok tabîb

Bakmış iken emr-i âcîb
Hiç olmamagla çâre-sâz

Efsûs kim ol nev-civân
Etti garîben terk-i cân

Kılsın Hudâ-yı müste'ân
Gufrânın ona dil-nüvâz

Ber-mûceb-i hükm-i ezel
Nûş eyleyip câm-ı ecel

İtmekde herkes bî-cedel
Râh-ı fenâda türk ü tâz

Bilmek gerektir kim tamâm
Fâni bu âlem ve 's-selâm

Mevcûd-ı vahy ü müstedâm
Ancak Hudâ-yı bî-niyâz

Ey zâr-ı sâhib-i atâ
Merhûmeye eyle du'â

Muhtâçtır zîrâ ona
Yek-ser hakîr ü ser-firâz

Mu'cem dedim târîhin âh
*Ekrem * be-ilhâm-ı ilâh

Firdevs Hanım etti vâh
Gülzâr-ı adni cây-ı nâz