Târih-i Vefât: Bû Muhammet Vehbi Pâşâ-zâde mîr-i Âtıf’ı

Bû Muhammet Vehbi Pâşâ-zâde mîr-i Âtıf’ı
Hüsn-i ahlâkıyla tavsîf eylemiş kilk-i kader

Zühd ü ismetle n’ola dersem yegâne zâtına
Kim nazîri olmamış meşhûd bu âna kadar

Mekteb-i Harbiyye'ye kaydettirip ma'sûm iken
Nâmını bir muktezâ-yı gayret-i fazl u hüner
Hayli müddet anda tahsîl-i fünûna sa'y ile
Eyledi levh-i dilin mecmû'a-i rengîn-ter

Gerçi bir nevres-civân idi hakîkatte velî
Bâtınen eylerdi temyîz-i tarîk-i hayr u şer

Hem yetîm idi ederdi girye-i hasret-nisâr
Hâtır-ı mahzûnuna gâhîce geldikçe peder

Terk edip bu tengnâ-yı mihneti âhir bûda
Mürg-ı rûhu açtı firdevs-i berîne bâl ü per

Füc'eten gûş eyleyince fevtini * Ekrem * hemân
Söyledim târîhini her neyse bâ-hüzn ü keder

Ta'miyem te'sîr-i mazmûn-ı du'âya dâldir
Rûh-ı pâk-i Âtıf'a gülzâr-ı adn olsun makar

Sene 1281