Hûn-ı ciger dedikleri sahbâ-yı nâb imiş

Hûn-ı ciger dedikleri sahbâ-yı nâb imiş
Erbâb-ı aşk onunla meger neşve-yâb imiş
Gezdim gamınla ben de yok âbâd bir yeri
Göñlüm gibi cihân da ser-â-pâ harâb imiş
Oldum heves-pezîr-i safâ âh bilmedim
Nevmîd-i derd-i aşkın olan kâm-yâb imiş
Lâ'lin gamıyla mahv-ı vücûd etmiş âb-ı Hızr
Ser-çeşmesinde şimdi görünen serâb imiş
Ummân-ı kudretinde ilâhın bu heft çarh
İm'ân ile bakılsa kemîn bir habâb imiş
Ol şûh-ı nâz-perveri bilmezdi böyle dil
Gammâz-ı hâş-girişme vü şîrîn-itâb imiş*
Ekrem * o tûti-i sühan-âmûz-ı işveye
Mir'ât-ı sâf bu dil-i âyine-tâb imiş